استهلاک دارایی ثابت و فرمول ها و توضیحات و ثبت حسابداری آن
کاهش دارایی ثابت در طی مدت عمر مفیدش نسبت به ارزش اولیه را استهلاک می گویند که این برای موسسه یک هزینه محسوب می شود و می توان به صورت زیر ثبت کرد
هزینه استهلاک دارایی ثابت ******
استهلاک انباشته دارایی ********
تذکر : هزینه استهلاک دارایی ثابت یک حساب موقت و به حساب سود و زیان منتقل و استهلاک انباشته جزء حساب های دائمی و مانده ان به سال بعد منتقل می شود
ارزش دفتری : اختلاف قیمت تمام شده دارایی ثابت و استهلاک انباشته ، ارزش دفتری گفته می شود
عوامل موثر در تعیین استهلاک :
1- قیمت تمام شده دارایی ( واقعی )
2- عمر مفید ( برآوردی )
3- ارزش اسقاط ( بر آوردی )
روش های محاسبه استهلاک :
1- روش خط مستقیم ( اسقاط مساوی ) : یکی از ساده ترین روش ها محاسبه استهلاک می باشد زیرا کاربرد ان اسان است و به همین دلیل اکثر موسسات از ان استفاده می کنند با این فرض که دارایی ثابت در سال های عمر مفیدش یکسان مستهلک می شود که خود به دو روش زیر محاسبه می شود
الف : روش سال های عمر مفید : در این روش قیمت تمام شده دارایی ثابت منهای ارزش اسقاط یا ارزش فرسوده نموده و بر عمر مفید دارایی تقسیم می نمائیم و می توان از رابطه زیر بدست اورد
ب : روش درصدی از قیمت تمام شده : در بعضی از مواقع استهلاک سالیانه یک دارایی را بر مبنای درصدی از قیمت تمام شده محاسبه می کنند که این درصد را نرخ استهلاک می گویند
2- روش متغییر بودن هزینه : موسسه ای که از این روش استفاده میکند ممکن است در حالت های زیر باشد
الف : روش ساعات کارکرد : در این روش عمر یک دارایی ثابت در اثر گذشت زمان فرسوده و کهنه نمی شود بلکه در نتیجه کارکرد این دارایی عمر ان کاهش پیدا می کند بنابراین داشتن اطلاعات زیر برای محاسبه این روش لازم و ضروری است
قیمت تمام شده دارایی
میزان کارکرد دارایی بر حسب ساعات کار
ارزش اسقاط دارایی
و می توان از رابطه زیر بدست اورد
روش میزان تولید : در این روش دارایی ها بر مبنای میزان تولید مستهلک می شوند نه در اثر گذشت زمان و می توان از رابطه زیر ابتدا استهلاک یک واحد را محاسبه و سپس استهلاک دارایی مورد نظر را بدست اورد
